سر به ره درنهاد سیلِ اجل، شورشی سخت در حصار افتاد... گر نبودی امید وایِ دلم، لیک عطار امیدوار افتاد ( تصویر )

من از رگبارِ هذیان در تبِ پاییز میترسم.از این اسطورههای از تهی لبریز میترسم.به شب تندیسهایی دیدم از تاریخِ شمعآجین، به صبح از خوابگردِ روحِ وهمانگیز میترسم.برایم آنقدر از گزمههای شهرِ شب گفتند، کزین همسایگان، از سایهی خود نیز میترسم.حقیقت واژهی تلخی است در قاموس ناپاکان، من از نقشِ حقیقتهای حلقآویز میترسم.نمیترسند از ما و من این تاراجگر مردم، به تاراج آمدند این ناکسان، برخیز، میترسم. (بشنوید)

شیاطین به سادگی از کسی ناامید نمیشوند. مِل گیبسون هم که باشی و در 2004، «مصائب مسیح» را ساخته باشی، دنبالت میکنند تا در 2017، در فیلمِ بهاصطلاح کمدی خانوادگیِ «...»، در سکانس تمسخر میلاد حضرت مسیح (علیهالسلام)، بازیات بدهند!

اگر دلم نشدی پایبند طُره او، کی اش قرار در این تیرهخاکدان بودی؟! (حافظ شیرازی)

در این ایام، برنامه «زندگی پس از زندگی»؛ قسمت «که هنوز من نبودم» (هفت اردیبهشت ۱۴۰۱)، دائماً جلوی چشمانم است. (ببینید)